Portfolio – Kunstbeleving & exposeren
Toegankelijk exposeren:
‘Spiegelgedicht’
In 2023 nam ik deel aan een groepstentoonstelling rond het thema care met een gedicht. Omdat het om een groepsexpo ging, stond ik stil bij de volgende vragen rond de presentatie van het gedicht:
Welk doel heb ik? Wat wil ik uitlokken bij de kijker?
Ik wil de kijker laten nadenken en reflecteren, en eventueel met anderen in dialoog laten gaan.Welke vorm van presenteren geeft een meerwaarde aan mijn verhaal of werk?
Ik kon eenvoudigweg een blad met de tekst ophangen, maar ik wilde verder gaan. Spiegels vormden daarom de onderlaag van mijn werk.Welke werken zijn er al binnen de expo aanwezig? Welk gat kan ik opvullen?
Er waren al veel werken waarbij bezoekers iets konden schrijven of tekenen. Bezoekers die op zoek waren naar een meer sensorische of actieve ervaring hadden daardoor al een ruim aanbod. Ik ging voor de bezoekers die graag emotioneel geraakt willen worden door een persoonlijk verhaal.Is mijn werk gemakkelijk te begrijpen en toegankelijk, of is er meer omkadering nodig?
Het werk vraagt weinig achtergrondkennis of ervaring met kunst. Je hoeft enkel Nederlands te kunnen lezen. Bij het werk stond bovendien duidelijk aangegeven dat het aangeraakt mocht worden.
Uiteindelijk koos ik ervoor om het gedicht op spiegels te schrijven. Dit gaf het werk een extra betekenislaag, en nodigde de kijker uit om niet alleen over de inhoud van het gedicht te reflecteren, maar ook over zijn of haar eigen spiegelbeeld.
Ik wilde het werk bovendien interactief maken en plaatste daarom een portret van mezelf op een tafel. Bezoekers konden doorzichtige lagen over dit portret leggen. Op die manier werd mijn beeld steeds troebeler door de vooroordelen en labels die eraan werden toegevoegd.
Deze keuze maakte ik omdat ze een extra vertaalslag vormt van de boodschap in het gedicht. Het stimuleerde bezoekers om actiever met de inhoud aan de slag te gaan en kon tegelijkertijd leesvermoeidheid voorkomen.